Dokunulmazlık mı, Suç İşleme Ayrıcalığı mı, Yoksa TBMM Suç İddialarının Sığınağı mı?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Türkiye Büyük Millet Meclisi, milletin iradesinin temsil edildiği en yüce demokratik kurumlardan biridir. Ancak bugün Meclis’in koridorlarında cevap bekleyen çok önemli bir soru var:

Milletvekili dokunulmazlığı, halkın temsilcilerini hukuk dışına çıkarmak için mi var, yoksa demokratik siyaseti güvence altına almak için mi?

TBMM’de yıllardır bekleyen, sayıları bini aştığı ifade edilen dokunulmazlık dosyaları, artık görmezden gelinecek bir mesele olmaktan çıkmıştır.

Rüşvet, yolsuzluk, görevi kötüye kullanma, cinsel taciz ve benzeri ağır suçlamalarla ilgili dosyaların Meclis raflarında beklemesi, toplumun adalet duygusunu derinden yaralamaktadır.

Burada çok açık bir ayrım yapmak gerekiyor: Hakkında suçlama bulunan herkes suçlu değildir. Hiç kimse mahkeme kararı olmadan mahkûm edilemez. Ancak hiç kimse de milletvekili olduğu için yargılanmaktan muaf tutulamaz!

DOKUNULMAZLIK, SUÇ ALANI YARATMAK DEĞİLDİR!
Milletvekilliği, kişiye suç işleme serbestisi veren bir makam değildir. Seçilmiş olmak, hukukun üzerinde olmak anlamına gelmez. Aksine, milleti temsil etme sorumluluğunu taşıyanların hukuka ve ahlaka çok daha fazla özen göstermesi gerekir.

Öyleyse vatandaşın aklındaki soru neden giderek büyüyor?

Sıradan bir vatandaş hakkında bir suç iddiası ortaya çıktığında hukuk mekanizması nasıl işliyorsa, milletvekilleri hakkında da aynı hukuk mekanizması işletilmelidir.

Vatandaşın karşısında hesap veren siyasetçi, kendi söz konusu olduğunda neden yıllarca süren bir dokunulmazlık zırhının arkasına saklanabiliyor?

Bir ülkede adalet, makam ve mevkiye göre değişiyorsa orada hukuk devleti ilkesinden söz etmek giderek zorlaşır.

SİYASETÇİNİN KALKANI HALKIN ADALET DUYGUSUNU YARALAMALI
Daha da önemlisi, bu mesele yalnızca muhalefeti ya da iktidarı ilgilendiren siyasi bir tartışma değildir. İktidar partisinden, muhalefet partilerinden veya başka bir siyasi oluşumdan olması fark etmez.

Rüşvet iddiası varsa soruşturulmalı. Yolsuzluk iddiası varsa aydınlatılmalı.

Cinsel taciz iddiası varsa etkili ve tarafsız bir yargılama yürütülmeli.

Kimse siyasi kimliğini, parti rozetini veya milletvekilliği sıfatını adaletin önüne set olarak koyamamalı.

Üstelik bu dosyaların yıllarca bekletilmesi yalnızca hakkındaki iddialarla karşı karşıya olan milletvekillerine değil, gerçeklerin ortaya çıkmasını bekleyen mağdurlara ve topluma da haksızlıktır.

İKTİDARA TEPKİNİN BÜYÜMESİNDE BU TABLONUN HİÇ Mİ PAYI YOK?
Vatandaşın siyasete duyduğu güven bir günde yıkılmıyor. Her gün karşılaştığı adaletsizlik görüntüleri, çifte standart iddiaları ve hesap vermeyen siyasetçi algısı bu güveni aşındırıyor.

İnsanlar ekonomik sıkıntılarla boğuşurken, geçim derdiyle mücadele ederken, en temel beklentilerinden biri de yönetenlerin dürüst ve hesap verebilir olmasıdır.

Ancak vatandaş, milletvekillerinin ağır suç iddialarıyla ilgili dosyalarının yıllarca beklediğini gördüğünde ister istemez şu soruyu soruyor: “Bizim için hukuk var da onlar İçin neden yok?“

İşte iktidara yönelik toplumsal tepkinin büyümesinde bu tür adalet tartışmalarının da önemli bir payı olabilir.

Çünkü seçmen yalnızca ekonomik vaatlere değil, adaletin nasıl uygulandığına da bakar.

Bir hükümetin siyasi itibarı, yalnızca yaptıklarıyla değil, yanlış yapanlara karşı nasıl tavır aldığıyla da ölçülür.

İktidar, kendi milletvekilleri söz konusu olduğunda sessiz kalır, dosyaların sürüncemede bırakılmasına göz yumarsa bunun siyasi bedelini de ödemek zorunda kalabilir. Aynı sorumluluk bütün siyasi partiler için geçerlidir.

MECLİS, DOKUNULMAZLIK DOSYALARININ MEZARLIĞI OLMAKTAN ÇIKARILMALIDIR!
Artık yapılması gereken bellidir. TBMM’de bekleyen dokunulmazlık dosyaları şeffaf, tarafsız ve objektif kriterlerle ele alınmalıdır.

Ağır suç iddiaları içeren dosyalar öncelikli olarak incelenmeli, dokunulmazlığın kaldırılması gereken durumlarda siyasi hesaplar değil, hukuk ve kamu yararı esas alınmalıdır.

Elbette milletvekillerinin yasama faaliyetlerini baskı ve siyasi intikam girişimlerinden korumak gerekir. Ancak bu güvence, kişisel suç iddialarının üzerini örtmenin bahanesi olamaz.

Hiçbir parti, kendi milletvekilini korumak adına adaletin önüne geçmemelidir. Hiçbir milletvekili de seçilmiş olmasını kendisine verilmiş sınırsız bir ayrıcalık olarak görmemelidir.

Unutulmasın ki milletvekilliği bir dokunulmazlık makamı değil, millete hizmet makamıdır.

Milletin verdiği yetki, millete karşı sorumluluk doğurur. O sorumluluğun en temel şartı ise hesap verebilmektir.

SARIGÜL DOSYASI: DOKUNULMAZLIK MI, HESAP VERMEME AYRICALIĞI MI?
Bir milletvekili hakkında cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı, suç örgütü kurma ve kara para aklama gibi son derece ciddi iddialar gündeme geliyorsa yapılması gereken bellidir: İddialar bütün yönleriyle araştırılmalı, deliller incelenmeli ve hukuk önünde hesap verilmelidir.

Burada mesele Mustafa Sarıgül’ün hangi partiden olduğu, hangi siyasi görüşü temsil ettiği değildir. Mesele, milletvekilliği makamının hukuki sorumluluktan kaçış kapısı olarak kullanılmasına izin verilip verilmeyeceğidir.

Milletvekilliği dokunulmazlığı, ağır suç iddialarının üzerini örtmek için mi vardır? Bir vatandaş hakkında bu kadar ciddi iddialar bulunduğunda hukuk nasıl işliyorsa milletvekilleri için de aynı hukuk işletilmelidir.

PARTİLER BİRBİRLERİNİ KORUMA REFLEKSİNDEN VAZGEÇMELİDİR!
Bugün Sarıgül, yarın başka bir milletvekili olabilir.

İktidardan, muhalefetten veya bağımsız olması hiçbir şeyi değiştirmemelidir.

Eğer suçsuzsa yargı önünde aklanmalıdır. Eğer suçluysa hukuk gereğini yapmalıdır.

Çünkü milletvekilliği bir imtiyaz değil, emanettir. O emaneti taşıyanların en büyük sorumluluğu da halka karşı dürüst olmaktır.

Vatandaşın görmek istediği şey siyasi açıklamalar, parti savunmaları ve karşılıklı suçlamalar değil; gerçeklerin ortaya çıkması ve adaletin tecelli etmesidir.

SON SÖZ
Hırsızlık, rüşvet, yolsuzluk, taciz ve benzeri ağır suç iddiaları karşısında hiç kimseye ayrıcalık tanınmamalıdır. Suçlu olan cezasını çekmeli, suçsuz olan da yargı önünde aklanmalıdır.

Adaletin terazisi parti rozetine, siyasi güce ve milletvekilliği unvanına göre tartmamalıdır.
Çünkü demokrasi, yalnızca sandıkta oy kullanmak değildir.

Demokrasi; hesap sorabilmek, hesap verebilmek ve herkesin hukuk önünde eşit olduğuna inanabilmektir.

TBMM, milletin güvenini yeniden kazanmak istiyorsa önce kendi içindeki hesaplaşmayı hukuk zemininde yapmak zorundadır. Dokunulmazlık kalkmalı demiyoruz; suç işleyenleri koruyan bir zırha dönüşmesine son verilmeli diyoruz.
Çünkü bu ülkede hiç kimse hukuktan büyük değildir. Milletvekili de değildir, bakan da değildir, parti de değildir, iktidar da değildir!

TBMM’ye çağrımızdır: Dokunulmazlık dosyalarını bekletmeyin! Kimseye siyasi kimliği nedeniyle ayrıcalık tanımayın. Milletin vekiliyseniz önce milletin hukukuna saygı gösterin!

Yada suça adı karışan milletvekili savcının delilleri ortaya koymasıyla birlikte otomatik olarak dokunulmazlığı düşmeli ve yargılanarak ya temize çıkmalı yada suçunun cezasını çekmelidir.

Aksi hâlde “suçlar cezasız kaldıkça suçlular çoğalır”, gücü yeten yetene olur.
İşte o zaman adalet yara almaktan ziyade ortadan kalkmış olur.

.

alimce29@gmail.com

facebook.com/alimsahinmalkocoglu

twitter.com/AlimSahin